Linda Huijsmans Teksten

Blog archief 2006

12-12-2006
Gevonden Foto
Gevonden FotoToeval? Of goed getimede publiciteit?
In de rubriek Gevonden Foto van het Parool, zag ik deze foto. Ik herkende het meteen als onderdeel van het Stills-project van actrice Carla Mulder. Haar opa heeft 2340 stereofoto’s nagelaten:  plaatjes die je moet bekijken met een brilletje met een rood en een groen ‘ glas’  waardoor je diepte kunt zien.
Iemand had een afdruk gevonden en het naar het Parool gestuurd. Daar vroeg men zich af wat die wazige afdruk te betekenen had en wijdde er twee keer een pagina aan. Maar dag mag: het is een mooi project. Kijk op www.stillssite.nl (ontworpen door Irma).  
Momenteel toert de theatershow door het land. Bij Spaarnestad Photo Gallery in Haarlem is de tentoonstelling te zien en bovendien is er een boek op komst.
28-11-2006
Verloren Veertigers...
Verloren Veertigers...Voor die paar mensen die het gemist hebben ;-)

Hierbij mijn artikel dat afgelopen vrijdag in de Volkskrant stond over Veertigers op arbeidsmarkt.
15-11-2006
Speelgoedwereld
Speelgoedwereld

Peter Fritz was klerk op een verzekeringskantoor en in zijn vrije tijd bouwde hij modelhuisjes, winkeltjes en stationnetjes. Na zijn dood deed iemand alle 387 modellen plus 3000 dia's in een vuilniszak en bracht ze naar een rommelwinkeltje. Daar werden ze ontdekt door twee kunstenaars die ermee aan de haal gingen.
Is het daarmee kunst? Lex ter Braak stelt die vraag in het tijdschrift Mr. Motley. Hij vindt van wel: "Een eerbetoon van een kunstenaar aan een geestverwant die in het dagelijks leven misschien een saaie beambte was, maar in zijn zelf gefabriceerde wereld aan een groter bestaan vorm gaf.'


In Berlijn was ik nietsvermoedend een grote zaal ingelopen waar die papieren wereld stond opgesteld en juist doordat ze daar zo zonder context stonden, prikkelden ze mijn fantasie.
Fritz ontwierp mogelijkheden, gebouwen die er al zijn en alleen nog maar gebouwd hoeven worden.

Mooi:
http://www.baunetz.de/arch/sondermodelle/frame_engl.htm

08-11-2006
De welwillenden
De welwillenden'Zo’n jongen die ooit een schattige blonde kleuter was, of iemands eerste grote liefde, trekt een uniform aan en wordt een moordenaar. Hoe kan dat? Hoe werkt dat? Over die vraag zou ik wel eens een boek over willen lezen', schreef ik naar aanleiding van 'De Pianist'.
En nu is er Les Bienviellants, een pil van meer dan 900 pagina's waarin een SS-er zonder spijt terugkijkt op zijn oorlog. De schrijver, de in het Frans schrijvende Amerikaan, Jonathan Littell ziet er ook uit als een schattig blond jongetje. Dat belooft wat.
Lees hier waarom 'Littell's novel is both a scandal and worth reading'.

07-11-2006
Foto's (2)
Foto's (2)Ik heb niets met paarden. Ik heb niets met water. Hollandse plaatjes kunnen me gestolen worden.
Althans, dat dacht ik. Tot ik deze foto zag. 
Afgezien van de compositie, het water, het verhaal erachter, treft me vooral de volgzaamheid van die dieren die er hier zo krachtig uitzien. Eerst laten ze zich dagenlang lijdzaam door het water laten insluiten en nu volgen ze blindelings die amazones.
Misschien is het juist die combinatie van kracht en kwetsbaarheid die deze foto zo treffend laat zien.
06-11-2006
Foto's
Foto's
Zelden zo geraakt door een werkelijkheid die ik niet eens kan zien.
03-11-2006
Circus Jetje
Circus Jetje‘Circus Jetje’, zo noemt Annejet van der Zijl (1962) de storm van aandacht en publiciteit rond haar werk en persoon. Twee jaar werkte ze ‘op haar zolderkamer’ aan Anna, de biografie van Annie M.G. Schmidt. Dat werd zo’n succes dat ze besloot de tijd te nemen voor een klein project waar aanvankelijk niemand in geloofde. Maar Sonny Boy betekende haar definitieve doorbraak, al verbaast ze zich nog steeds over het publicitaire circus waarin ze zelf de hoofdact is. Lees hier het interview dat in Boekdelen verschenen is.  

02-11-2006
Jef Deyaert
Jef DeyaertJef Deyaert is 82 en tekent en schildert al zijn hele leven. Hij stuurde me een overzicht van meer dan 1900 werken die hij heeft gemaakt.
Maar het meest geraakt werd ik door het verhaal over Doel, een dorp in Zeeland, waar Jef woont, dat wordt opgeofferd voor een containerhaven. ‘Kun je je voorstellen dat je in Doel bent geboren en vijftig, zestig jaar later vriendelijk (?) wordt verzocht op te krassen?’  schrijft hij.
Daarom maakt hij een nostalgisch schetsboek over Doel. Hierbij een voorbeeld: de Zoetenberm.
01-11-2006
De pianist
De pianistMijn blik viel op een foto waarover Hans Aarsman in de Volkskrant een kort essay had geschreven. Elke week kiest hij er een uit en kijkt daar zo lang en zo goed naar, dat hij van alles ontdekt dat er eerst niet was. Of leek te zijn. Dat is kunst.
Mijn blik viel om een andere reden op die gruwelijke foto waarop een Duitse militair op het punt staat een joodse man te executeren.
Vlak daarvoor had ik de film ‘De Pianist’ bekeken. Die Duitse uniformen daarin, zo bekend, zo vaak reeds gezien, irriteerden me. Er bekroop me een verwende vermoeidheid; ja ja die nazi’s dat weet ik nu wel. Maar meteen daarna was er ook (weer?) onbegrip. Zo’n jongen die ooit een schattige blonde kleuter was, of iemands eerste grote liefde, trekt een uniform aan en wordt een moordenaar. Hoe kan dat? Hoe werkt dat? Over die vraag zou ik wel eens een film willen zien, of een boek lezen.
‘Dat kunnen foto’s, ze kunnen tussen twee werkelijkheden iets stilzetten, dat weinig te maken heeft met wat er aan de hand is.’
Dat schrijft Hans Aarsman nadat hij lange tijd naar dezelfde foto heeft gekeken waarin hij iets heel anders zag dan ik. Dat is wonderlijk.
16-10-2006
Onder mannen
Onder mannen

Journaliste Norah Vincent dacht dat mannen het een stuk makkelijker hebben dan vrouwen. Toen ze besloot een tijdje als Ned door het leven te gaan, dacht ze dat ze eindelijk mocht doen wat haar als meisje was afgeleerd: wijdbeens zitten, te hard praten en openlijk naar mooie vrouwen kijken. De praktijk bleek heel anders. Ze schreef er een boek over. Lees hier over haar ervaringen.

page loading