Gerhard Stadelmaier is criticus bij de Frankfurter Algemeine Zeitung, het NRC in het kwadraat als aankomt op status en gezag. Hij was vrijdag bij de première van een regisseur die houdt van modern, interactief theater. Halverwege de voorstelling wordt het publiek gevraagd op te staan en een eindje verderop weer te gaan zitten. Iedereen doet dat, behalve Gerhard. Hij is criticus, zegt hij zelf, en dus buitenstaander. Hij doet niet mee. Dan begint acteur Thomas Lawinky, („eine kräftige, scheinbar schwer zu bändigende Erscheinung vor der man im Publikum durchaus ein bisschen Angst bekommt, aldus de Berliner Zeitung) aan hem te sjorren. Als dat niet het gewenste resultaat oplevert trekt hij het notitieblok uit zijn handen. „Schrijf alstublieft op wat een mooie voorstelling dit is. Schrijf het op, alstublieft, u ziet er zo intelligent uit“, voegt hij hem sarcastisch toe. „Sie aber leider nicht “, roept de recensent terug, waarop hij woedend de zaal verlaat.

Hoe het afliep?

De hoofdredacteur van de FAZ belde met de burgemeester van Frankfurt. Hij zei dat de vrijheid van meningsuiting in gevaar is gebracht omdat zijn redacteur het werken onmogelijk is gemaakt. De burgemeester belt het gezelschap waar Lawinky een contract heeft en beveelt hem te ontslaan. Dat gebeurt.

Het stuk wat gespeeld werd die avond was van Ionesco: Das Große Massakerspiel oder Triumph des Todes. Het geldt als een hoogtepunt in het absurde theater.